ماه رجب مىتواند اين واقعيّت را به انسان يادآورى كند كه دل او متعلّق به خداوند يگانه است و صاحب اصلى قلب انسان ، خداى تعالى است . يادآورى اين حقيقت موجب مىشود آدمى مملكت دل خويش را از وجود اغيار تهى كند و كليد خانه را به دست صاحب آن بسپارد . خداوند متعال در حديث قدسى مىفرمايد : « لَمْ يَسَعْنِي سَمَائِي وَ لَا أَرْضِي وَ وَسِعَنِي قَلْبُ عَبْدِي الْمُؤْمِن » « 1 » آسمان و زمين مرا فرا نگيرد ، ولى قلب بندهء مؤمن جايگاه من است . بسيار شايسته است هر انسانى در همهء ايّام سال به خصوص در اين روزها و ماه‌هاى گرامى ، قدرى به اين موضوع مهم بينديشد كه چرا دنيا و مشتهيات نفس و قدرت و ثروت و تجمّلات فريبنده ، جاى خدا را در دل گرفته است ؟ بالاترين گناه نزد اهل معرفت اين است كه آدمى غير خدا را به دل خويش راه دهد . اين نوعى غصب است و گناه آن از منظر علماى علم اخلاق و سالكان الى الله ، بسيار بزرگ مىباشد . ماه رجب مىتواند فرصت مناسبى براى تمرين تقوا باشد . فرصت مناسبى براى زدودن دل از اغيار و غاصبانى كه جاى خدا را در قلب و دل آدمى گرفته‌اند و او را در زمرهء غافلان قرار داده‌اند . شگفت آور است كه همهء انسان‌ها براى خانه‌هاى خود درب مىسازند و قفل محكمى بر آن مىنهند و كليد آن را در اختيار بيگانگان قرار نمىدهند تا مبادا غريبه‌اى بدون اجازه به خانهء آنان راه يابد ، ولى راه ورود به قلب و دل خويش را باز گذاشته‌اند و هر بيگانه و غاصبى به راحتى مىتواند وارد خانهء دل آنان شود و سرمايهء دينى و معرفتى آنان را نابود سازد . در حالى كه مراقبت و مواظبت از دل ، بسيار مهم‌تر از مراقبت از خانه و لوازم زندگى است .

--> ( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 55 ، ص 39